সাম্প্ৰতিক প্ৰেক্ষাপটত পৰিৱেশ সজাগতাৰ গুৰুত্ব
শিল্পা প্ৰিয়ম কুণ্ডিণ্য
গুৱাহাটী,সাতগাঁও
“পৃথিৱী আমাৰ সম্পত্তি নহয়, ই আমাৰ পৰা ধাৰ লোৱা ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ সম্পদ”—এই গভীৰ সত্যই আজিৰ পৰিৱেশ সংকটৰ মূৰত আঙুলি দি আছে। একবিংশ শতিকাৰ দ্ৰুত উন্নয়নৰ দৌৰত মানুহে যিমানেই আগুৱাই গৈছে, সিমানেই প্ৰকৃতিৰ সৈতে থকা সুষম সম্পৰ্কটো বিঘ্নিত কৰি পেলাইছে। এই পৰিস্থিতিত পৰিৱেশ সজাগতা কেৱল এটা বিকল্প নহয়, ই হৈছে মানৱ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ এক মৌলিক সূত্ৰ।
পৰিৱেশ হৈছে জীৱন ব্যৱস্থাৰ মূল ভেঁটি। বায়ু, পানী, মাটি, বন, জীৱ-বৈচিত্ৰ্য—এই সকলো উপাদানে একেলগে জীৱমণ্ডলৰ সূক্ষ্ম সাম্য বজাই ৰাখে। কিন্তু আধুনিক যুগৰ অযৌগিক সম্পদ ব্যৱহাৰ, নিৰ্বিচাৰ বন উজাৰ, শিল্পপ্ৰসাৰ, আৰু প্লাষ্টিক প্ৰদূষণে এই সাম্যত গভীৰ আঘাত হানিছে। ফলস্বৰূপে বিশ্ব উষ্ণায়ন, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, হিমবাহ গলন, সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ উত্থান, আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সঘনতা বৃদ্ধি পাইছে। এইবোৰ ঘটনাই প্ৰমাণ কৰে যে মানুহে প্ৰকৃতিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে আৰু তাৰ ফল ভোগ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।
অসমৰ দৰে প্ৰাকৃতিক সম্পদে ভৰপূৰ ৰাজ্যতো এই সংকট স্পষ্ট। বছৰে বছৰে বানপানীৰ তীব্ৰতা আৰু স্থায়িত্ব বৃদ্ধি পাইছে, নদী ক্ষয়ত ভূমি নষ্ট হৈছে, বন্যপ্ৰাণীৰ বাসস্থান সংকুচিত হৈছে। ই কেৱল পৰিৱেশগত সমস্যা নহয়, ই আৰ্থ-সামাজিক সংকটৰো ৰূপ লৈছে। কৃষি, জীৱিকা আৰু স্বাস্থ্য—এই সকলো ক্ষেত্ৰতে ইয়াৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছে।
এই প্ৰেক্ষাপটত পৰিৱেশ সজাগতা হৈছে পৰিৱৰ্তনৰ মূল চাবিকাঠি। সজাগতা মানে কেৱল জ্ঞান নহয়, ই হৈছে দায়িত্ববোধ আৰু আচৰণগত পৰিৱৰ্তন। দৈনন্দিন জীৱনত “Reduce, Reuse, Recycle” নীতি গ্ৰহণ কৰা, নবীকৰণযোগ্য শক্তিৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰা, গছ ৰোপণ আৰু বন সংৰক্ষণ কৰা, পানী আৰু শক্তিৰ সঠিক ব্যৱস্থাপনা কৰা—এইবোৰ সৰু সৰু পদক্ষেপে বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিব পাৰে।
শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহে শিক্ষাৰ সৈতে পৰিৱেশ নৈতিকতা জড়িত কৰিব লাগে। সংবাদ মাধ্যম আৰু সামাজিক সংগঠনসমূহে সচেতনতা বৃদ্ধিত গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। চৰকাৰেও কঠোৰ আইন প্ৰয়োগ, উন্নয়ন নীতি গ্ৰহণ, আৰু সেউজীয়া প্ৰযুক্তিৰ প্ৰসাৰৰ জৰিয়তে এই ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়িব লাগিব।
শেষত ক’ব পাৰি যে পৰিৱেশ সুৰক্ষা আৰু উন্নয়ন একে সময়তে সম্ভৱ, যদি আমি সকলোৱে উন্নয়নৰ পথ অনুসৰণ কৰোঁ। পৰিৱেশ সজাগতা হৈছে সেই পথৰ প্ৰথম পদক্ষেপ। আজিৰ সজাগ পদক্ষেপেই আগন্তুক কালৰ সুৰক্ষিত পৃথিৱী নিশ্চিত কৰিব। সেয়ে, “প্ৰকৃতি বচাও, জীৱন বচাও”—এই মন্ত্রক হৃদয়ত ধৰি আমি সকলোয়ে একেলগে আগবাঢ়িব লাগিব।