বাল্য বিবাহ: এক সামাজিক ব্যাধি
প্ৰেম বৈষ্ণৱ ,বিহালী, বিশ্বনাথ
আমাৰ সমাজ এখনৰ মূল ভেটি হ’ল ইয়াৰ পৰিয়ালসমূহ। এখন সুস্থ, সবল আৰু প্ৰগতিশীল সমাজ গঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ অৱদান অপৰিসীম। পৰিয়ালৰ সুস্থতা নিৰ্ভৰ কৰে সদস্যসকলৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু বৌদ্ধিক বিকাশৰ ওপৰত। পৰিতাপৰ বিষয় যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত জয়যাত্ৰাৰ মাজতো আমাৰ সমাজত বাল্য বিবাহৰ দৰে এক প্ৰাচীন আৰু কুৎসিত সামাজিক ব্যাধিয়ে শিপাই আছে। বাল্য বিবাহ শিশুৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি এক চূড়ান্ত প্ৰত্যাহ্বান। ইয়াৰ জৰিয়তে শিশুক শৈশৱ, শিক্ষা আৰু স্বাৱলম্বী হোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বঞ্চিত কৰা হয়। যি বয়সত এটা শিশুৱে খেলা-ধূলা কৰিব লাগে আৰু জ্ঞান আহৰণৰ মাধ্যমেৰে ভৱিষ্যতৰ সপোন ৰচিব লাগে, সেই বয়সত তেওঁলোকক সংসাৰৰ গধুৰ দায়িত্বৰ মাজলৈ ঠেলি দিয়া এক ডাঙৰ অপৰাধ। প্ৰাচীন কালত বাল্য বিবাহক এক প্ৰথা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। সেই সময়ত সমাজৰ পৰিস্থিতি সম্পূৰ্ণ পৃথক আছিল। বিশেষকৈ বিদেশী আক্ৰমণ আৰু সামাজিক অস্থিৰতাৰ পৰা কন্যা শিশুক সুৰক্ষিত ৰখাৰ উদ্দেশ্যে সেই সময়ৰ সমাজত কম বয়সতে কন্যাৰ বিবাহ দিয়াৰ প্ৰথা আৰম্ভ হৈছিল। এতিয়া সময় সলনি হ’ল। আমি আজি এক গণতান্ত্ৰিক আৰু প্ৰগতিশীল সমাজত বাস কৰোঁ। আমাৰ সংবিধান আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠানে শিশুক সুৰক্ষা দিবলৈ বিভিন্ন নিয়ম প্ৰণয়ন কৰিছে। তথাপিও, কিছুমান সমাজত এতিয়াও কুসংস্কাৰৰ দোহাই দি এই প্ৰথা জীয়াই ৰখা হৈছে। ঐতিহাসিকভাৱে সৃষ্টি হোৱা এই ব্যাধি আজিৰ আধুনিক সমাজত এক কলংক হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। প্ৰাচীন লোকগাথা আৰু ধৰ্মীয় পুৰাণৰ ভুল ব্যাখ্যাক আজিও একাংশই অন্ধভাৱে অনুসৰণ কৰি আহিছে, যাৰ ফলত প্ৰগতিৰ পথত বাধা আহি পৰিছে। এই প্ৰথাৰ শিপা ইমানেই গভীৰ যে কেৱল আইনৰ প্ৰয়োগেৰে ইয়াক উপৰুৱাকৈ কাটিব পৰা নাযায়, বৰঞ্চ ইয়াৰ গভীৰ অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক কাৰণসমূহক গুৰিৰ পৰা সমূলি উৎপাটন কৰিব লাগিব। কন্যা সন্তানৰ জন্মৰ পৰাই সমাজৰ মানসিকতা সলনি কৰাৰ বাবে এক সুদীৰ্ঘ প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।
দৰিদ্ৰতা বাল্য বিবাহৰ প্ৰধান ইন্ধন। দুখীয়া পৰিয়ালৰ বাবে কন্যা সন্তান ডাঙৰ হোৱাটো এক চিন্তাৰ কাৰণ। সমাজত প্ৰচলিত যৌতুক প্ৰথাৰ বাবে কন্যাৰ বয়স বাঢ়িলে যৌতুকৰ পৰিমাণো বাঢ়িব বুলি পিতৃ-মাতৃয়ে ভয় কৰে। সেয়েহে, তেওঁলোকে কন্যাৰ বয়স কম হৈ থাকোতেই বিয়া দি দায়িত্বৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ বিচাৰে। দৰিদ্ৰ পৰিয়ালসমূহত অৰ্থৰ অভাৱত বহু সময়ত কন্যাৰ শিক্ষা বন্ধ কৰি দিয়া হয়। শিক্ষা অবিহনে সমাজৰ সচেতনতা বৃদ্ধি পোৱা অসম্ভৱ। যি পৰিয়ালত শিক্ষাৰ পোহৰ নাই, তেওঁলোকে বাল্য বিবাহৰ কুফলৰ বিষয়ে নাজানে। ছোৱালীক লিখা-পঢ়া শিকাই লাভ নাই বুলি ভবা সমাজ এখনত বাল্য বিবাহ কেতিয়াও বন্ধ হোৱা দেখা নাযায়। শিক্ষাৰ অভাৱত ভৱিষ্যতৰ দিশটো অন্ধকাৰ হৈ পৰে। সমাজত কন্যা শিশুৰ প্ৰতি থকা নিৰাপত্তাহীনতাই পিতৃ-মাতৃক উদ্বিগ্ন কৰি ৰাখে। সমাজৰ অসাধু চৰিত্ৰৰ মানুহৰ হাতৰ পৰা পৰিয়ালৰ মান-সন্মান বচাবলৈ বহু অভিভাৱকে ছোৱালীক সোনকালে বিয়া দি নিৰাপদ বুলি ভাবে। এয়া এক ভুল ধাৰণা, কিন্তু ইয়াৰ প্ৰভাৱ অতি শক্তিশালী। ধৰ্মীয় বা সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ ভুল ব্যাখ্যা আৰু ভুল সিদ্ধান্তই বাল্য বিবাহক প্ৰশ্ৰয় দিয়ে। কিছুমান ঠাইত কম বয়সত বিয়া দিয়াটো এক পৰম্পৰাগত ৰীতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। অন্ধবিশ্বাসৰ ফলত বহুতে ভাবে যে বিয়া নিদিলে সমাজত তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা কমি যাব। এনে মানসিকতাই বাল্য বিবাহক সমাজত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ যত্ন কৰে। আৰ্থিক স্বচ্ছলতাৰ বাবে পুৰুষৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা আৰু নাৰীৰ শ্ৰমৰ অৱমূল্যায়নে এই প্ৰথাই অধিক সাৰ-পানী যোগায়। যেতিয়া এগৰাকী নাৰী অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বাবলম্বী হৈ পৰে, তেতিয়া সমাজৰ দৃষ্টিভংগী সলনি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। আমাৰ সমাজৰ আৰ্থিক গাঁথনিটো এনেদৰে সলনি কৰিব লাগিব য’ত কন্যা সন্তান জন্ম হোৱাটো আৰ্থিক বোজা নহৈ এক গৌৰৱৰ বিষয় হৈ পৰে। ইয়াৰ বাবে চৰকাৰী আঁচনিসমূহৰ সাৰ্থক প্ৰয়োগৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।
বাল্য বিবাহৰ প্ৰভাৱ অতি ভয়াৱহ। শিক্ষা জীৱনৰ আধাৰ। বিয়াৰ পাছত ছোৱালীৰ শিক্ষা গ্ৰহণৰ পথ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ পৰে। পঢ়া-শুনা ত্যাগ কৰাৰ ফলত তাই কেতিয়াও আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’ব নোৱাৰে। এগৰাকী শিক্ষিত নাৰীয়ে যিমানখিনি পৰিয়ালক সাঙুৰি ল’ব পাৰে, অশিক্ষিত নাৰীৰ বাবে সেয়া কঠিন। কম বয়সত গৰ্ভধাৰণ আৰু সন্তান জন্ম দিয়াটো কন্যা শিশুৰ বাবে জীৱনৰ প্ৰতি ভাবুকি। তেওঁলোকৰ শৰীৰ মাতৃত্বৰ বাবে উপযুক্ত হৈ নুঠাৰ বাবে প্ৰসূতি মৃত্যুৰ হাৰ উদ্বেগজনকভাৱে বেছি। ইয়াৰোপৰি, কম বয়সত জন্ম হোৱা সন্তানৰ পুষ্টিহীনতা আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ অভাৱ দেখা যায়। যি বয়সত ছোৱালী এজনীয়ে নিজৰ সপোনৰ কথা চিন্তা কৰিব লাগে, সেই বয়সত তাইক ঘৰুৱা হিংসা, স্বামীৰ অত্যাচাৰ আৰু সাৰথিহীনতাৰ বলি হ’বলগীয়া হয়। ইয়াৰ ফলত কিশোৰীসকলৰ মাজত গভীৰ মানসিক হতাশা আৰু বিষাদৰ সৃষ্টি হয়। বহু সময়ত এই হতাশাই আত্মহননৰ পথ ল’বলৈ বাধ্য কৰায়। বাল্য বিবাহে জনসংখ্যা বৃদ্ধিত বিশেষ অৰিহণা যোগায়। সৰু বয়সৰ পৰা সন্তান জন্ম দিলে পৰিয়ালটোৰ আকাৰ বাঢ়ি যায়, যাৰ ফলত দৰিদ্ৰতা আৰু বেছি হয়। অৰ্থনৈতিকভাৱে দুৰ্বল পৰিয়ালে শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যৰ খৰচ বহন কৰিব নোৱাৰে। এই পৰিস্থিতিয়ে ব্যক্তি বিশেষৰ জীৱন আৰু সমগ্ৰ সমাজৰ বিকাশত এক ডাঙৰ হেঙাৰ সৃষ্টি কৰে। শিশুৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ বাবে যি সুস্থ পৰিৱেশৰ প্ৰয়োজন, বাল্য বিবাহৰ প্ৰথাৰ মাজত সেই পৰিৱেশ কেতিয়াও গঢ় লৈ উঠিব নোৱাৰে।
বাল্য বিবাহৰ ভয়াৱহতাৰ কথা আলোচনা কৰিলে ইয়াৰ গভীৰ অৰ্থনৈতিক আৰু মানসিক প্ৰভাৱসমূহ আমাৰ চকুৰ আগত স্পষ্ট হৈ উঠে। যি সমাজত কন্যা সন্তানক অৰ্থ উপাৰ্জনৰ পথ বুলি ভবা হয়, সেই সমাজত কিদৰে পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰি? বাল্য বিবাহৰ বলি হোৱা ছোৱালী এজনীৰ জীৱন মাত্ৰ তেওঁৰ নিজৰ নহয়, তেওঁৰ আগন্তুক প্ৰজন্মৰ ওপৰতো ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰে। কম বয়সত হোৱা বিবাহৰ ফলত পুষ্টিহীনতাৰ সমস্যাটো বংশানুক্রমিক ৰূপ ল’ব পাৰে। এগৰাকী মাতৃ শাৰীৰিকভাৱে অপৰিপক্ক হ’লে, তেওঁৰ সন্তানৰ শৰীৰত যি পুষ্টিৰ প্ৰয়োজন, সেয়া যোগান ধৰাটো অসম্ভৱ। ইয়াৰ ফলত শিশুটি আজীৱন দুৰ্বল হৈ ৰয়। এই ব্যাধিয়ে এটা জাতিক লাহে লাহে ধ্বংসৰ গৰ্ভলৈ ঠেলি দিয়ে। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰশাসনৰ দায়িত্ব আৰু কঠোৰ হোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে। আইন প্ৰণয়ন কৰাটো প্ৰাথমিক ধাপ, কিন্তু ইয়াৰ কাৰ্যকৰী ৰূপদানত আমি বহু পিছ পৰি আছোঁ। গাঁওসমূহত বিবাহ পঞ্জীয়ন কৰাৰ সময়ত বৰ্তমানৰ প্ৰযুক্তিৰ সহায় লৈ প্ৰমাণপত্ৰৰ সঁচা-মিছা পৰীক্ষা কৰা দৰকাৰ। প্ৰায়ে দেখা যায় যে জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰত তাৰিখ সলনি কৰি কম বয়সীয়া ছোৱালীৰ বিয়া পতা হয়। এনে কাৰ্যত জড়িত থকা পুৰোহিত, কাজী বা বিয়া পাতি দিয়া দালালসকলৰ বিৰুদ্ধে চৰকাৰী প্ৰশাসনে কঠোৰ স্থিতি ল’ব লাগিব। সমাজৰ প্ৰতিজন সচেতন লোকে এনে ঘটনা দেখিলে নীৰৱ হৈ থকাটো এক ধৰণৰ অপৰাধ। আমি প্ৰশাসনক তথ্য দিবলৈ আগবাঢ়ি আহিব লাগিব। যেতিয়া এজন লোকে গম পাব যে সমাজৰ প্ৰতিজন মানুহে তেওঁৰ ভুল কামৰ ওপৰত চকু ৰাখিছে, তেতিয়া তেওঁ এনে কাৰ্যৰ পৰা বিৰত থাকিব। আইনৰ প্ৰয়োগৰ লগতে আমাক প্ৰয়োজন এখন সচেতন সমাজৰ যিয়ে প্ৰতিজন কন্যা শিশুক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব।
মানসিক প্ৰভাৱৰ দিশটো আৰু অধিক উদ্বেগজনক। ছোৱালী এজনীয়ে যেতিয়া নতুন পৰিয়াল এটাত সোমায়, তেতিয়া তেওঁৰ শিশু মনটোৱে সেই পৰিৱেশৰ সৈতে খাপ খাবলৈ ভীষণ কষ্ট পায়। খেলপথাৰত যিটো বয়সত দৌৰি ফুৰিব লাগে, সেই বয়সত তেওঁক হাঁহি-স্ফূৰ্তি পাহৰি ৰান্ধনি ঘৰৰ দায়িত্বত লিপ্ত হ’বলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়। তেওঁৰ সপোনবোৰ সেই ঘৰখনৰ ধোঁৱাৰ মাজত হেৰাই যায়। এই মানসিক হেঁচাই তেওঁক তীব্ৰ বিষাদৰ দিশলৈ লৈ যায়। বহু কন্যাই নিজৰ মাতৃৰ কোলাৰ পৰা আঁতৰি আহি ঘৰৰ পৰিৱেশত নিজকে বিচ্ছিন্ন অনুভৱ কৰে। এনে অৱস্থাত তেওঁলোকৰ আত্মবিশ্বাস দ্ৰুতভাৱে হ্ৰাস পায়। আত্মবিশ্বাস অবিহনে কোনো মানুহেই জীৱনৰ যুঁজত জয়ী হ’ব নোৱাৰে। এই মানসিক ক্ষয়ৰণৰ প্ৰতি চৰকাৰে আৰু সমাজকৰ্মীসকলে গুৰুত্ব দিবই লাগিব। আমি সমাজৰ দৃষ্টিভংগী সলনি কৰিবলৈ হ’লে প্ৰথমে ঘৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰিব লাগিব। অভিভাৱকসকলক বুজাব লাগিব যে ছোৱালীজনী তেওঁলোকৰ বাবে কোনো বোজা নহয়, তেওঁলোকৰ গৌৰৱৰ আধাৰ। যেতিয়া এগৰাকী ছোৱালীয়ে নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হয়, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালক অৰ্থনৈতিকভাৱে সহায় কৰিব পাৰে। এই কথাটো বহুতে উপলব্ধি কৰিবলৈ টান পায়। তেওঁলোকে ভাবে যে ছোৱালীক শিক্ষা দি লাভ নাই, কিয়নো বিয়াৰ পাছত তেওঁ অন্য ঘৰলৈ যাব। এই মানসিকতাই আমাৰ সমাজৰ প্ৰগতিৰ পথত আটাইতকৈ ডাঙৰ হেঙাৰ। আমি কন্যা সন্তানক উপযুক্ত শিক্ষা আৰু দক্ষতা প্ৰদান কৰিলে তেওঁলোকে পুৰুষৰ সমানেই পৰিয়াল চলাবলৈ সক্ষম হ’ব। আমি আমাৰ মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে এক শক্তিশালী সামাজিক আন্দোলন গঢ়ি তোলাৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰোঁ।
ধৰ্মীয় গুৰু আৰু সমাজৰ আগস্থানীয় ব্যক্তিসকলৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁলোকে ভাষণৰ জৰিয়তে বাল্য বিবাহৰ কুফলৰ বিষয়ে ৰাইজক অৱগত কৰিব পাৰে। মানুহে আজিও ধৰ্মীয় পৰম্পৰাক সন্মান কৰে। যদি কোনো ধৰ্মগুৰুৱে বাল্য বিবাহৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতে, তেন্তে ৰাইজৰ ওপৰত তাৰ প্ৰভাৱ অতি বেছি হ’ব। সমাজৰ বৰেণ্য ব্যক্তি আৰু বুদ্ধিজীৱিসকলে এই বিষয়ত বাটকটীয়া হিচাপে কাম কৰিব লাগিব। তেওঁলোকে গাঁৱে-ভূঞে গৈ এনে প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে সজাগতা সৃষ্টি কৰা উচিত। কেৱল বাতৰি কাকত বা সামাজিক মাধ্যমত আলোচনা কৰিলেই কাম সিদ্ধি নহ’ব; প্ৰয়োজন তৃণমূল পৰ্যায়ত প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱ। কিছুমান ঠাইত বাল্য বিবাহক আৰ্থিক নিৰাপত্তা বুলি ভবা হয়। অভিভাৱকসকলে ভাবে যে চহকী ল’ৰাৰ লগত বিয়া দিলে ছোৱালীজনীয়ে আজীৱন আৰামত থাকিব পাৰিব। এই ধাৰণাটোৱে বহু ছোৱালীৰ জীৱন ধ্বংস কৰিছে। আৰ্থিক স্বচ্ছলতাই সুখ আনিব নোৱাৰে, যদি ছোৱালীজনীয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ নাপায়। প্ৰকৃত সুখ নিৰ্ভৰ কৰে মানুহজনৰ স্বাধীনতা আৰু আত্ম-সন্মানৰ ওপৰত। যেতিয়া এগৰাকী ছোৱালীয়ে নিজৰ পচন্দৰ মতে কাম কৰিব পাৰে, তেতিয়াই তেওঁৰ জীৱন সাৰ্থক হয়। আমি আমাৰ ছোৱালীক আৰ্থিকভাৱে স্বাৱলম্বী হ’বলৈ প্ৰশিক্ষণ দিব লাগে, যাতে তেওঁলোকে বিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হ’বলগীয়া নহয়। এই স্বাৱলম্বিতাৰ বাবে চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা দৰকাৰ।
শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ সমান্তৰালভাৱে আমাক প্ৰয়োজন নৈতিক শিক্ষাৰ। নিজৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে সচেতন হ’লেহে কোনো ছোৱালীয়ে নিজৰ ওপৰত হোৱা অবিচাৰৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিব পাৰিব। বিদ্যালয়সমূহত ছোৱালীৰ বাবে সুৰক্ষিত পৰিৱেশ নিশ্চিত কৰিব লাগিব। বহু ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে সুৰক্ষাৰ অভাৱত অভিভাৱকে ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনা মাজতে বন্ধ কৰি দিয়ে। প্ৰতিখন বিদ্যালয়ত উপযুক্ত সা-সুবিধা যেনে বিশুদ্ধ খোৱাপানী, পৰিষ্কাৰ শৌচালয় আৰু সুৰক্ষিত যাতায়াতৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব। এইবোৰ নথকাৰ ফলত ছোৱালীৰ পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ কমি যায়। আমি প্ৰতিজন সচেতন নাগৰিকে আমাৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ ঘৰত বাল্য বিবাহৰ কোনো ইংগিত পালে লগে লগে প্ৰশাসনক জনাব লাগে। আমি আমাৰ চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানসমূহক সক্ৰিয় কৰি তুলিব লাগিব। যেতিয়া সমাজৰ পৰা এনে প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰবল জনমত সৃষ্টি হ’ব, তেতিয়া কোনো কুসংস্কাৰী চক্ৰই সমাজৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ সাহস নকৰিব। আমি আমাৰ কন্যা সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে এক নিৰাপদ ভেটি গঢ়ি তুলিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ হ’ব লাগিব। এই যাত্ৰা সহজ নহয়, কিন্তু অসম্ভৱো নহয়। আমাৰ একতা আৰু দৃঢ়তাই এই সমাজৰ পৰা বাল্য বিবাহৰ দৰে ব্যাধিক মূলসহ উৎপাটন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব। আমি প্ৰতিগৰাকী কন্যা শিশুক তেওঁলোকৰ সপোনৰ ফালে আগবাঢ়ি যোৱাত সহায়ৰ হাত আগবঢ়াব লাগিব। প্ৰতিটো পৰিয়ালত কন্যা সন্তানৰ জন্ম হ’লে তাক আনন্দৰে আদৰণি জনালেহে সমাজত লিংগ বৈষম্য দূৰ হ’ব।
সামৰণিত ক’ব পাৰি যে বাল্য বিবাহ আমাৰ সমাজৰ এক ভয়াৱহ অশুভ শক্তি, যি আমাৰ প্ৰগতিৰ পথত বৃহৎ বাধা হৈ থিয় দিছে। এই শক্তিৰ বিৰুদ্ধে জয়লাভ কৰিবলৈ আমাক সাহস, ধৈৰ্য আৰু সুদৃঢ় সামাজিক প্ৰতিশ্ৰুতিৰ প্ৰয়োজন। আমি আমাৰ পৰিয়ালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সমাজৰ প্ৰতিটো স্তৰতে বাল্য বিবাহৰ বিৰুদ্ধে সোচ্চাৰ হ’ব লাগে। আমাৰ সংকল্প হওক – কোনো কন্যা শিশুক যেন তেওঁৰ শৈশৱৰ পৰা বঞ্চিত হ’বলৈ নিদিওঁ। প্ৰতিগৰাকী কন্যাই উচ্চ শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈ নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হোৱা দিনটোলৈকে আমাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিব লাগিব। সমাজৰ পৰা কুসংস্কাৰবোৰ আঁতৰাই এখন প্ৰগতিশীল সমাজ গঢ়াটোৱেই জীৱনৰ লক্ষ্য। এই লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ অৱদান গুৰুত্বপূৰ্ণ। আহক, আমি সকলোৱে মিলি একত্ৰিত হৈ বাল্য বিবাহ মুক্ত সমাজ গঠনৰ দিশত আগবাঢ়োঁ। আমাৰ এই একত্ৰিত প্ৰচেষ্টাই অনাগত দিনত প্ৰতিগৰাকী কন্যা শিশুৰ জীৱনত আলোক উজ্জ্বল কৰি তুলিব। আমি আমাৰ সংস্কৃতি, ঐতিহ্য আৰু অধিকাৰক সুৰক্ষিত কৰি এক নতুন সমাজ গঢ়াৰ দিশত সংকল্পবদ্ধ হ’ব লাগিব। ইয়াৰ দ্বাৰাই আমাৰ সমাজৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ বিকশিত হ’ব আৰু আমি এখন সুস্থ, সবল ভৱিষ্যতৰ দিশে অগ্ৰসৰ হ’বলৈ সক্ষম হ’ম। আমাৰ এই অভিযানত প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ নৈতিক সমৰ্থন আৰু নিষ্ঠা অতি প্ৰয়োজনীয়। সমাজৰ পৰা এই অশুভ প্ৰথাৰ বিলুপ্তিৰ বাবে চলোৱা যিকোনো সৰু পদক্ষেপো ভৱিষ্যতৰ বাবে এক ডাঙৰ জয়ৰ চিন স্বৰূপ হ’ব। আমি সকলোৱে মিলি এখন সুন্দৰ পৃথিৱী আমাৰ অনাগত প্ৰজন্মক উপহাৰ দিয়াৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰোঁ, য’ত কোনো বাল্য বিবাহৰ দৰে ব্যাধিৰ নাম-গোন্ধ নাথাকিব। আমাৰ আজিৰ সৰু প্ৰচেষ্টাই কালান্তৰত এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰিব আৰু আমাৰ সমাজৰ প্ৰতিগৰাকী কন্যা শিশুই নিজৰ গৌৰৱময় অস্তিত্বক লৈ গৌৰৱ কৰিব পাৰিব। এই যাত্ৰা দুৰূহ, কিন্তু আমাৰ সংকল্প অটল। জয় নিশ্চিত। শিশুসকলক সমাজৰ অমূল্য সম্পদ হিচাপে ধৰি ৰখাৰ দায়িত্ব আমাৰ সকলোৰে। অনাগত দিনবোৰত আমাৰ প্ৰচেষ্টা আৰু নিষ্ঠাই সমাজত এক নতুন পোহৰৰ দিশে লৈ যাব। বাল্য বিবাহ হ’ব ইতিহাসৰ এক অন্ধকাৰ অধ্যায়। আমি সকলোৱে লগ লাগি এখন সুন্দৰ আৰু বাল্য বিবাহমুক্ত সমাজ গঢ়ি তোলাৰ অংগীকাৰ গ্ৰহণ কৰোঁ।