দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ জনসংখ্যা কম হোৱাৰ ঐতিহাসিক কাৰণ
জ্যোতিপ্ৰসাদ দেউৰী,
কিনাপথাৰ দেউৰী গাঁও, লখিমপুৰ
দেউৰী হৈছে অসমৰ অন্যতম প্ৰাচীন আৰু ঐতিহ্যবাহী জনজাতি। চুতীয়া ৰাজ্যৰ ইতিহাস, অসমীয়া সভ্যতা আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যত দেউৰীসকলৰ অৱদান অতুলনীয়। তেওঁলোকৰ নিজস্ব ভাষা, সংস্কৃতি, সামাজিক ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু পৰম্পৰাই দেউৰীসকলক এক সুকীয়া পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে। তথাপিও আজিও বহু লোকৰ মনত এটা প্ৰশ্ন উত্থাপিত হয়—আন বহু জনজাতিৰ তুলনাত দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ জনসংখ্যা কিয় ইমান কম?
এই প্ৰশ্নৰ একমাত্ৰ নিশ্চিত উত্তৰ ইতিহাসত এয়াই যে, দেউৰী সমাজত প্ৰচলিত লোক পৰম্পৰা, বয়োজ্যেষ্ঠ সকলৰ বৰ্ণনা আৰু কিছুমান ঐতিহাসিক মুখ্য কাৰণ উল্লেখ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত তিনিটা কাৰণ বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়।
১. পূজাৰী জীৱন আৰু অবিবাহিত অৱস্থা
‘দেউৰী’ শব্দটোৰ সৈতে মন্দিৰ আৰু পূজা-অৰ্চনাৰ এক গভীৰ সম্পৰ্ক আছে। অতীতত দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ বহু পুৰুষে বিভিন্ন দেৱ-দেৱীৰ মন্দিৰত পূজাৰী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁলোক সমাজত সন্মানীয় ব্যক্তি হিচাপে পৰিচিত আছিল আৰু ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান পৰিচালনাৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
লোক পৰম্পৰা অনুসৰি, বহু পূজাৰীয়ে নিজৰ জীৱন ধৰ্মীয় সেৱাৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিছিল। বহু ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে বিবাহ নকৰাকৈ বা অবিবাহিত অৱস্থাত পূজা-অৰ্চনাৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল বুলি জনা যায়। ফলত তেওঁলোকৰ বংশধৰ জন্ম হোৱা নাছিল।
এয়া যদি বহু প্ৰজন্ম ধৰি চলি থাকে, তেন্তে স্বাভাৱিকভাৱেই সম্প্ৰদায়টোৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ গতি ধীৰ হ’ব। সমাজৰ বহু সুস্থ-সবল পুৰুষে যদি পাৰিবাৰিক জীৱন আৰম্ভ নকৰে, তেন্তে নতুন প্ৰজন্মৰ সংখ্যাও তুলনামূলকভাৱে কম হোৱাটো স্বাভাৱিক। এই পূজাৰী জীৱনেই দেউৰী জনসংখ্যা কম হোৱাৰ অন্যতম কাৰণ।
২. বহু দেৰীকৈ বিবাহ কৰাৰ প্ৰথা
দেউৰী সমাজত অতীতত বিবাহৰ ক্ষেত্ৰত এক বিশেষ সামাজিক পৰম্পৰা আছিল বুলি লোকপৰম্পৰাত উল্লেখ পোৱা যায়। বহু পুৰুষে জীৱনৰ বহু পিছত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল। ইয়াৰ কাৰণ হিচাপে পূজাৰীৰ দায়িত্ব, সামাজিক নিয়ম-নীতি বা আন কিছুমান পৰিস্থিতিৰ কথা কোৱা হয়।
বিবাহ বহু দেৰীকৈ হ’লে সন্তান জন্ম দিয়াৰ সময়সীমা স্বাভাৱিকতে কমি যায়। ফলত বহু পৰিয়ালত সন্তানৰ সংখ্যাও সীমিত হৈ থাকে। যদি এই ধৰণৰ পৰিস্থিতি এটা সমাজত দীৰ্ঘ সময় ধৰি চলি থাকে, তেন্তে জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰো ধীৰ হৈ পৰে।
এইদৰে বহু প্ৰজন্মজুৰি দেৰীকৈ বিবাহ কৰাৰ সামাজিক প্ৰথাই দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিত প্ৰভাৱ পেলাইছিল ।
৩. চুতীয়া আৰু আহোম ৰাজত্বকালৰ যুদ্ধত প্ৰাণাহুতি
দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ ইতিহাস চুতীয়া ৰাজ্যৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। চুতীয়া আৰু পিছলৈ আহোম ৰাজত্বকালত বহু দেউৰী লোকে ৰাজসভা, মন্দিৰ আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানসমূহত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোক পূজা-অৰ্চনা, যজ্ঞ আৰু বিভিন্ন ৰাজকীয় ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ দায়িত্বত নিয়োজিত আছিল।
সেই সময়ছোৱাত বিভিন্ন যুদ্ধ, ৰাজনৈতিক সংঘাত আৰু ৰাজ্য বিস্তাৰৰ বাবে বহু ৰক্তক্ষয়ী সংঘৰ্ষ সংঘটিত হৈছিল। লোকপৰম্পৰা অনুসৰি, এই যুদ্ধসমূহত বহু দেউৰী লোকেও নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। কিছুমানে ৰাজকাৰ্যৰ অংশ হিচাপে, আন কিছুমানে নিজৰ সমাজ আৰু দায়িত্ব পালন কৰিবলৈ গৈ প্ৰাণ আহুতি দিছিল ।
যুদ্ধত হোৱা এনে প্ৰাণহানিয়ে সম্প্ৰদায়টোৰ জনসংখ্যাৰ ওপৰত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছিল । বিশেষকৈ যেতিয়া এটা সম্প্ৰদায়ৰ জনসংখ্যাই আগতেই কম হয়, তেতিয়া এনে ক্ষতিৰ প্ৰভাৱ আৰু অধিক গভীৰ হয়।
দেউৰী সম্প্ৰদায়ৰ জনসংখ্যা কম হোৱাৰ বিষয়টো ইতিহাস, সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত এক জটিল বিষয়। পূজাৰী জীৱনত অবিবাহিত হৈ থকা, বহু দেৰীকৈ বিবাহ কৰা আৰু চুতীয়া-আহোম ৰাজত্বকালৰ যুদ্ধত হোৱা প্ৰাণহানি—এই তিনিটা কাৰণেই বিশেষভাৱে প্ৰধান।