জীৱন নদীৰ গাভৰু ঘাট
উপাসনা নাথ
জীৱন নদীৰ গাভৰু ঘাটত
সন্ধিয়া লাহে লাহে নামে
ঢৌৰ বুকুত সপোনবোৰে
নীৰৱ গান এটি থামে
কেতিয়াবা বতাহে দুখ আনে
কেতিয়াবা হাঁহিৰে পথ ভৰে
মানুহ তেনেই বৈ যায় চিৰদিন
সময়ৰ অবিৰাম ৰথত
গাভৰু ঘাটে শিকাই নীৰৱে
“হাৰি গ’লেও থম’কি নৰ’বা”
নদীৰ দৰে আগবাঢ়ি যাবা
আন্ধাৰতো পোহৰ বিচাৰিবা
জীৱন মানে মাথোঁ গন্তব্য নহয়
ই এক অন্তহীন যাত্ৰাৰ নাম
সুখ-দুখৰ মাজেৰে মানুহে যেন
লিখে নিজৰেই গাঁথা-কাম
গাভৰু ঘাটৰ নীৰৱ সন্ধিয়াই
শিকায় জীৱনৰ গভীৰ পাঠ
যি যায় সি উভতি নাহে
তথাপি যে আগুৱাই সময়ৰ ৰথ।