সময়ে পৃষ্ঠা সলাবনে
ৰুমী কলিতা দত্ত
২ নং কেন্দুগুৰি,ডিব্ৰু
ছেপ্তেম্বৰৰ নদীখনে আজিও
সোঁৱৰণিৰ ধল নমাই আনে
এটি অৰ্থপূৰ্ণ সুৰৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈ
বতাহজাকে প্ৰতিটো কোণত গান গায়।
যিজনে মাত্ৰ এটা পদূলিতেই নহয়
গোটেই অসমৰ বুকুত
সপোনবোৰ গুজি দিছিল,
যিজনে ভাগৰুৱা দিনবোৰকো
সুৰৰ মৰমেৰে সাবটি লৈছিল
তেওঁ জানো কেতিয়াবা হেৰাই যাব পাৰে?
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত যেনেকৈ
ঢৌবোৰ অনবৰতে জীয়াই থাকে
ঠিক তেনেকৈয়ে প্ৰতিটো সুৰৰ আল্পনাত
তেওঁৰ উপস্থিতি আজিও অনুভৱ হয়।
জুবিন দা
সময়ে হয়তো পৃষ্ঠা সলাব
বসন্ত গৈ শৰৎ আহিব,
কিন্তু তোমাৰ উন্মোক্ত কণ্ঠৰ উশাহত
তোমাৰ শৈশৱ,কৈশোৰ আৰু যৌৱন
চিৰদিন-চিৰসেউজ হৈ ৰব।
ছেপ্তেম্বৰৰ এই বিষাদো যেন
আপোনাৰেই এটি মধুৰ গীত,
যি গীতে আমাক নীৰৱে
ভাল পাবলৈ আৰু জীয়াই থাকিবলৈ শিকায়।