সাত বিহু উদযাপনত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা
জীৱনজ্যোতি গগৈ
স্নাতক চতুৰ্থ ষান্মাসিক
গোলাঘাট
অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত উৎসৱসমূহৰ ভিতৰত ব’হাগ বিহুই বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। এই ব’হাগ বিহুৰ লগত জড়িত “সাত বিহু”ৰ ধাৰণা অসমৰ লোকসংস্কৃতিৰ এক উজ্জ্বল প্ৰতিচ্ছবি। গৰু বিহু, মানুহ বিহু, গোঁসাই বিহু আদি বিভিন্ন পৰ্যায়ত পালিত এই উৎসৱসমূহে মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন, কৃষিকাজ, সামাজিক সম্পৰ্ক আৰু আধ্যাত্মিক বিশ্বাসসমূহক একেলগে এক মঞ্চত আনিছে। এই প্ৰথাৰ সংৰক্ষণ আৰু বিকাশত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূর্ণ।
প্ৰথমতেই ক’ব লাগিব যে নৱপ্ৰজন্ম হৈছে সমাজৰ ভৱিষ্যৎ। যিকোনো সংস্কৃতি, পৰম্পৰা বা লোকাচাৰৰ অস্তিত্ব তেতিয়াহে স্থায়ী হয় যেতিয়া নতুন প্ৰজন্মে তাক গ্ৰহণ কৰে আৰু আগবঢ়াই নিয়ে। সাত বিহুৰ দৰে ঐতিহ্যময় উৎসৱো ইয়াৰ পৰা ব্যতিক্ৰম নহয়। আজিৰ যুগত আধুনিকতা, প্ৰযুক্তি আৰু বিশ্বায়নৰ প্ৰভাৱত বহুতো লোকাচাৰ ধীৰে ধীৰে লোপ পাই আহিছে। এনে পৰিস্থিতিত নৱপ্ৰজন্মে যদি এই উৎসৱৰ মূল্য বুজি নাপায়, তেন্তে ই ধ্বংসৰ পথলৈ আগবঢ়িব পাৰে। সেয়ে এই ক্ষেত্ৰত নৱপ্ৰজন্মৰ সজাগতা আৰু সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়।
সাত বিহুৰ উদযাপনত নৱপ্ৰজন্মৰ অন্যতম গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা হৈছে এই উৎসৱৰ প্ৰচাৰ আৰু সংৰক্ষণ। আজিৰ যুৱসমাজে সামাজিক মাধ্যম, ইণ্টাৰনেট আৰু বিভিন্ন ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম ব্যৱহাৰ কৰি এই উৎসৱৰ বিষয়ে বিশ্বৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে বিহুৰ গীত, নৃত্য, খাদ্য, পৰম্পৰা আদিৰ বিষয়ে ভিডিঅ’, ব্লগ, পোষ্ট আদি প্ৰস্তুত কৰি আন লোকসকলকো এই সংস্কৃতিৰ সৈতে পৰিচয় কৰাব পাৰে। এইদৰে নৱপ্ৰজন্মে সাত বিহুৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু ইয়াক এক বৈশ্বিক পৰিচয় দিব পাৰে।
ইয়াৰ উপৰিও, নৱপ্ৰজন্মই সাত বিহুৰ বিভিন্ন ৰীতি-নীতি সঠিকভাৱে পালন কৰাটোও অতি গুৰুত্বপূর্ণ। গৰু বিহুত গৰু ধোৱা, মানুহ বিহুত নতুন কাপোৰ পিন্ধা আৰু বয়োজ্যেষ্ঠক প্ৰণাম কৰা, গোঁসাই বিহুত পূজা-অৰ্চনা কৰা আদি পৰম্পৰাসমূহ সঠিকভাৱে পালন কৰিলে এই উৎসৱৰ আসল স্বৰূপ অটুট থাকে। কিন্তু আজিৰ কিছু যুৱক-যুৱতীয়ে এইবোৰক কেৱল বিনোদনৰ অংশ হিচাপে লয়, যাৰ ফলত মূল উদ্দেশ্য হেৰাই যায়। সেয়ে নৱপ্ৰজন্মে এই উৎসৱৰ গভীৰ অৰ্থ বুজি তাৰ প্ৰতি সন্মান দেখুওৱাটো প্ৰয়োজন।
নৱপ্ৰজন্মে সাত বিহুৰ সৈতে জড়িত গীত-নৃত্যৰ সংৰক্ষণতো বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। বিহু গীত আৰু নৃত্য অসমৰ এক অমূল্য সাংস্কৃতিক সম্পদ। যুৱসমাজে এইবোৰ শিকি আৰু নতুন প্ৰজন্মকো শিকাই এই শিল্পসমূহৰ জীৱনশক্তি অটুট ৰাখিব পাৰে। বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু বিদ্যালয়-কলেজত অনুষ্ঠিত কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে এই শিল্পসমূহৰ প্ৰচাৰ কৰিব পাৰে।
অন্য এটা গুৰুত্বপূর্ণ দিশ হৈছে পৰিবেশ সংৰক্ষণ। সাত বিহুৰ লগত প্ৰকৃতিৰ এক গভীৰ সম্পৰ্ক আছে। গৰু বিহুত গৰু ধোৱা, বিভিন্ন গছ-গছনিৰ ব্যৱহাৰ, শাক-পাচলি সংগ্ৰহ আদি প্ৰথাসমূহে প্ৰকৃতিৰ লগত মানুহৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰে। নৱপ্ৰজন্মই এই দিশটো বুজি পৰিবেশ সংৰক্ষণৰ প্ৰতি অধিক সজাগ হ’ব লাগে। প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰ কমোৱা, প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ সঠিক ব্যৱহাৰ কৰা আদি পদক্ষেপৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে এই উৎসৱক অধিক পৰিবেশ-বান্ধৱ কৰি তুলিব পাৰে।
তথাপি, কিছু প্ৰত্যাহ্বান আছে। আধুনিক জীৱনৰ ব্যস্ততা, নগৰীয় জীৱনশৈলী আৰু পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱৰ ফলত বহুতো যুৱক-যুৱতীয়ে এইবোৰ লোকাচাৰৰ পৰা আঁতৰি গৈছে। কেতিয়াবা তেওঁলোকে এইবোৰক পুৰণি বা অপ্রয়োজনীয় বুলি ধৰি লয়। এই ধাৰণাটো সলনি কৰিবলৈ পৰিয়াল, বিদ্যালয় আৰু সমাজৰো দায়িত্ব আছে। বয়োজ্যেষ্ঠসকলে নৱপ্ৰজন্মক এই উৎসৱৰ গুৰুত্ব বুজাব লাগে আৰু তেওঁলোকক সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিব লাগে।
সাত বিহু উদযাপনত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা অত্যন্ত গুৰুত্বপূর্ণ আৰু অপৰিহাৰ্য। তেওঁলোকে এই উৎসৱৰ প্ৰচাৰ, সংৰক্ষণ আৰু বিকাশত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। যদি নৱপ্ৰজন্মে এই দায়িত্ব সঠিকভাৱে গ্ৰহণ কৰে, তেন্তে সাত বিহু আগন্তুক দিনতো সমানে উজ্জ্বল হৈ থাকিব আৰু অসমৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয় অটুট থাকিব। সেয়ে প্ৰতিজন যুৱক-যুৱতীয়ে নিজৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰতি গৌৰৱ অনুভৱ কৰি তাক আগবঢ়াই নিয়াৰ বাবে সদায় চেষ্টা কৰা উচিত।সাত বিহু উদযাপনত নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা কেৱল পৰম্পৰা পালনতেই সীমাবদ্ধ নহয়, বৰঞ্চ নতুন দৃষ্টিভংগীৰে এই উৎসৱক আগবঢ়াই নিয়াতো তেওঁলোকৰ বিশেষ অৱদান আছে। আজিৰ যুৱসমাজে সৃজনশীলতা আৰু উদ্ভাৱনী শক্তিৰে সাত বিহুক অধিক আকৰ্ষণীয় আৰু জীৱন্ত কৰি তুলিব পাৰে।
বিশেষকৈ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত নৱপ্ৰজন্মে নতুনত্ব আনিবলৈ সক্ষম হৈছে। আগতে বিহু গীত আৰু নৃত্যৰ এক নির্দিষ্ট ধৰণ আছিল যদিও এতিয়া যুৱসমাজে নতুন সুৰ, বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু উপস্থাপনৰ জৰিয়তে ইয়াক আধুনিক ৰূপ দিছে। এই আধুনিকীকৰণে যদিও কেতিয়াবা বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰে, তথাপিও ই নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত বিহুৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বৃদ্ধি কৰিছে। সেয়েহে, নৱপ্ৰজন্মে ঐতিহ্য আৰু আধুনিকতাৰ মাজত এক সুষম সমন্বয় ৰক্ষা কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
ইয়াৰ উপৰিও, নৱপ্ৰজন্মই সাত বিহুৰ সৈতে জড়িত লোকজ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতা সংগ্ৰহ কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো আগবাঢ়ি আহিব পাৰে। গাঁও অঞ্চলৰ বয়োজ্যেষ্ঠ লোকসকলৰ পৰা এই উৎসৱৰ সৈতে জড়িত কাহিনী, লোকবিশ্বাস, গীত, প্ৰবাদ-প্ৰবচন আদি সংগ্ৰহ কৰি সংৰক্ষণ কৰাটো অতি দৰকাৰী। এইবোৰ তথ্য লিখিত বা ডিজিটেল ৰূপত সংৰক্ষণ কৰিলে আগন্তুক প্ৰজন্মেও ইয়াৰ পৰা লাভবান হ’ব।
শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহতো নৱপ্ৰজন্মৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত সাত বিহুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আলোচনা, প্ৰবন্ধ প্ৰতিযোগিতা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদি আয়োজন কৰিলে শিক্ষাৰ্থীসকলে এই উৎসৱৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ সুযোগ পায়। এনে কাৰ্যসূচীয়ে তেওঁলোকৰ মনত নিজৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আৰু গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰে।
আনহাতে, নৱপ্ৰজন্মই সামাজিক দায়িত্ব পালনতো মনোযোগ দিব লাগে। সাত বিহুৰ সময়ত বহুতো অনুষ্ঠান আৰু সমাৱেশ অনুষ্ঠিত হয়, য’ত শৃংখলা, পৰিচ্ছন্নতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন। যুৱসমাজে স্বেচ্ছাসেৱক হিচাপে কাম কৰি এই অনুষ্ঠানসমূহ ভালকৈ পৰিচালনা কৰিব পাৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে সমাজৰ সৈতে এক সুদৃঢ় সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিব পাৰে।
ইয়াৰ লগতে, নৱপ্ৰজন্মই এই উৎসৱক অৰ্থনৈতিক দিশতো শক্তিশালী কৰিব পাৰে। বিহুৰ সময়ত স্থানীয় হস্তশিল্প, পিঠা-পনা, গামোচা আদি বস্তুৰ চাহিদা বৃদ্ধি পায়। যুৱসমাজে এইবোৰ উৎপাদন আৰু বিক্ৰীৰ সৈতে জড়িত হৈ আত্মনির্ভৰশীল হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত স্থানীয় অৰ্থনীতিো শক্তিশালী হয় আৰু পৰম্পৰাগত শিল্পসমূহো জীয়াই থাকে।
তথাপি, নৱপ্ৰজন্মৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূর্ণ দিশ হৈছে নিজৰ পৰিচয় অটুট ৰখা। বিশ্বায়নৰ যুগত বহুতো বিদেশী সংস্কৃতি আমাৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰিছে। এইবোৰৰ মাজতো নিজৰ মূল সংস্কৃতিৰ মূল্য বুজি তাক সন্মান কৰা অতি দৰকাৰী। সাত বিহুৰ দৰে উৎসৱসমূহে আমাৰ স্বকীয় পৰিচয় প্ৰতিফলিত কৰে, সেয়েহে ইয়াক সজীৱ কৰি ৰখাটো প্ৰতিজন যুৱকৰ দায়িত্ব।
শেষত ক’ব পাৰি যে সাত বিহু উদযাপনত নৱপ্ৰজন্ম হৈছে মূল চালিকা শক্তি। তেওঁলোকৰ উৎসাহ, সৃজনশীলতা আৰু দায়িত্ববোধে এই উৎসৱক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যাব পাৰে। যদি নৱপ্ৰজন্মে নিজৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰতি সজাগ থাকে আৰু সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে, তেন্তে সাত বিহু চিৰকালেই অসমৰ হৃদয়ত উজ্জ্বল হৈ থাকিব।