বৃন্দাবনৰ নগৰ – পপী বৰা

 মহাবিদ্যালয়ৰ চৌহদত থকা বৃন্দাবনৰ দেশত
নাঁচি উঠিছে কৃষ্ণচূড়াৰ ফুলৰ পাহি বোৰ ,

 এই মহাবিদ্যালয় বুকুৰ আঁৰত লুকাই থাকে
বিৰহৰ চকুলোৰ তাৰ মাজতেই এজাক সপোন,

মহাবিদ্যালয়ৰ ৰঙীন হাঁহিত বাগৰি
আহে কিছু আবেগ, অনুভৱ;

যেতিয়া বৰষুনে কথা পাতে

তেতিয়া মহাবিদ্যালয়ৰ বৃন্দাবনৰ
চহৰৰ পৰা হৰ্থাত কোনোবাই মাত লগাই;

নিস্তব্ধ হৈ মইও শুনি ৰও

বৰষুনৰ কথা বোৰ;

কিবা অনুভৱ লুকাই আছে হেজাৰ হেজাৰ সপোন..
হয়তো এটা এটা কাহিনী ;

ঠিক উপন্যাস ৰ দৰে!

এনে মহাবিদ্যালয়ে কাহিনী ৰচে হেজাৰ শব্দৰে
নহলেও অন্তত অলপ অনুভৱে চুই যাব পৰাকে ।