খোৱাং মহাবিদ্যালয় -যেন শিমলু চহৰৰ বিবৃতি
লক্ষীনন্দন কলিতা
জ্ঞানৰ প্ৰদীপ জ্বলাই অজ্ঞানতাৰ আন্ধাৰ আঁতৰোৱা শিক্ষকেই সমাজৰ প্ৰকৃত পথপ্ৰদৰ্শক। শিক্ষকৰ কলমত লুকাই থাকে ভৱিষ্যতৰ সপোন, তেওঁলোকৰ ত্যাগ আৰু সাধনাই গঢ়ি তোলে এখন উন্নত সমাজ। খোৱাং মহাবিদ্যালয়ত জ্ঞানৰ পোহৰ বিলাই থকা শিক্ষকসকল হৈছে শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনৰ উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ। য’ত শিক্ষকৰ আদৰ্শ আছে, তাতেই সফলতাৰ পথ মুকলি হয়; য’ত জ্ঞানৰ সাধনা আছে, তাতেই সমাজৰ উন্নতি। অধ্যক্ষ ড° ত্ৰৈলোক্য দিহিঙীয়া ডাঙৰীয়াৰ নেতৃত্ব আৰু শিক্ষকবৃন্দৰ কৰ্মনিষ্ঠাই খোৱাং মহাবিদ্যালয়ক জ্ঞান, সংস্কৃতি আৰু আদৰ্শৰ এক উজ্জ্বল কেন্দ্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিছে।গছৰ শিপাৰ দৰে নীৰৱে অৱদান আগবঢ়োৱা শিক্ষকসকলেই শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনবৃক্ষক সেউজীয়া কৰি ৰাখে। এইয়া চিৰন্তন সত্য,ঠিক খোৱাং মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে । তাৰে কিছু প্ৰাসংগিক তথ্য সকলোৰে বাবে।
অসমৰ শিক্ষা আৰু সংস্কৃতিৰ বিকাশত বহুতো শিক্ষানুষ্ঠানে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। এই শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত ডিব্ৰুগড় জিলাৰ খোৱাং মহাবিদ্যালয় এখন উল্লেখযোগ্য শিক্ষানুষ্ঠান । কিছু গ্ৰাম্য অঞ্চলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এই মহাবিদ্যালয়খনে বহু বছৰ ধৰি উচ্চ শিক্ষাৰ আলোকে অঞ্চলটোক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে। শিক্ষা, সংস্কৃতি, সামাজিক দায়বদ্ধতা আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সামগ্ৰিক বিকাশত এই মহাবিদ্যালয়ৰ অৱদান বিশেষভাৱে মন কৰিবলগীয়া ।খোৱাং মহাবিদ্যালয় ডিব্ৰুগড় জিলাৰ খোৱাং অঞ্চলত অৱস্থিত। ১৯৮২ চনত প্ৰতিষ্ঠিত এই মহাবিদ্যালয়খন মূলতঃ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ উচ্চ শিক্ষাৰ সুবিধাৰ বাবে গঢ়ি তোলা হৈছিল। সেই সময়ত বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে আৰ্থিক অসুবিধা আৰু দূৰত্বৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিব নোৱাৰিছিল। এই সমস্যাৰ সমাধানৰ উদ্দেশ্যে স্থানীয় সমাজকৰ্মী, শিক্ষাবিদ আৰু সচেতন নাগৰিকে একত্ৰিত হৈ মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰিছিল। সেউজীয়া প্ৰাকৃতিক পৰিবেশৰ মাজত অৱস্থিত এই শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ পৰিবেশ অত্যন্ত মনোমোহা। প্ৰকৃতিৰ সান্নিধ্যত থকা বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শান্তিপূৰ্ণভাৱে শিক্ষা লাভ কৰাত সুবিধা হয় । মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ আৰু ইয়াত বিভিন্ন স্নাতক পাঠ্যক্ৰম চলোৱা হয়।খোৱাং মহাবিদ্যালয় মূলতঃ কলা আৰু বাণিজ্য শাখাৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰে। অসমীয়া, ইংৰাজী, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি, শিক্ষা, সমাজতত্ত্ব আদি বিষয়ত পাঠদান কৰা হয়। দক্ষ আৰু অভিজ্ঞ শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ জ্ঞান বিকাশত সদায় গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।মহাবিদ্যালয়খনত নিয়মীয়া পাঠদানৰ লগতে ছেমিনাৰ, আলোচনা চক্ৰ, বক্তৃতা অনুষ্ঠান আৰু বিভিন্ন শিক্ষামূলক কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰেও নতুন জ্ঞান আহৰণ কৰাৰ সুযোগ পায়। বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰি সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত সফলতা অৰ্জন কৰিছে।
খোৱাং মহাবিদ্যালয় কেৱল শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতেই সীমাবদ্ধ নহয়; সাংস্কৃতিক দিশতো ইয়াৰ বিশেষ পৰিচয় আছে। বিশেষকৈ ৰঙালী বিহুৰ সময়ত মহাবিদ্যালয় চৌহদত উৎসৱৰ আনন্দ বিৰাজ কৰে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বিহু নাচ, বিহু গান আৰু বিভিন্ন লোকসংস্কৃতিৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ফলত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰতি নতুন প্ৰজন্মৰ আগ্ৰহ বৃদ্ধি পায়।মহাবিদ্যালয়খনত এটা সু-সজ্জিত গ্ৰন্থাগাৰ আছে। ইয়াত বিভিন্ন বিষয়ৰ পাঠ্যপুথি, সাহিত্য, অভিধান, সংবাদপত্ৰ আৰু গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ সংৰক্ষিত আছে। গ্ৰন্থাগাৰটো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ জ্ঞান বৃদ্ধি আৰু অধ্যয়নৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান। ইয়াৰ উপৰিও মহাবিদ্যালয়খনত কম্পিউটাৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা, খেলপথাৰ, বিশুদ্ধ পানী, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বিশ্ৰাম কক্ষ আদি সুবিধা উপলব্ধ। আধুনিক শিক্ষাব্যৱস্থাৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰতো গুৰুত্ব দিয়া হৈছে ।
খোৱাং মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সমাজসেৱামূলক কামত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে। এন.এছ.এছ. (NSS) আৰু অন্যান্য সংগঠনৰ জৰিয়তে বৃক্ষৰোপণ, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অভিযান, স্বাস্থ্য সজাগতা শিবিৰ আৰু ৰক্তদান শিবিৰৰ আয়োজন কৰা হয়।বানপানী বা অন্য প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়তো মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ্থীসকলে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়। এইদৰে শিক্ষাৰ লগতে সামাজিক মূল্যবোধ গঢ়ি তোলাতো মহাবিদ্যালয়খনৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। পঢ়াশুনাৰ লগতে খেল-ধেমালিও শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। খোৱাং মহাবিদ্যালয়ত ফুটবল, ভলীবল, ক্ৰিকেট, আদি খেলৰ সুবিধা আছে। আন্তঃমহাবিদ্যালয়ৰ মাজত অনুষ্ঠিত কৰা বছেৰেকীয়া ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত খোৱাং মহাবিদ্যালয়ৰ দলে বহুকেইবাৰ বিজয়ী খিতাপ অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে জিলাস্তৰীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত অংশগ্ৰহণ কৰি সফলতা অৰ্জন কৰিছে।সহ-পাঠ্যক্ৰমমূলক কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নেতৃত্ব, সহযোগিতা আৰু আত্মবিশ্বাসৰ শিক্ষা লাভ কৰে। বক্তৃতা প্ৰতিযোগিতা, কুইজ, বিতৰ্ক সভা আদি অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণে তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্ব বিকাশত সহায় কৰে।এখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ উন্নতি মূলতঃ শিক্ষকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। তেওঁলোকে কেৱল পাঠদানেই নকৰে; ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নৈতিক বিকাশ, শৃংখলা আৰু জীৱন গঠনতও গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।শিক্ষক আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ মাজত এক সুন্দৰ সম্পৰ্ক বিদ্যমান। যিকোনো সমস্যাত শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কাষত থিয় দিয়ে। এই আন্তৰিক সম্পৰ্কই শিক্ষাৰ পৰিবেশক অধিক উন্নত কৰি তোলে ।খোৱাং মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ জীৱন বহু আনন্দ, অভিজ্ঞতা আৰু স্মৃতিৰে ভৰা। ক্লাছৰ ফাঁকেৰে বন্ধুৰ লগত আড্ডা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ অনুশীলন, খেলপথাৰত সময় কটোৱা—এই সকলোবোৰ মুহূৰ্ত শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনত বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰে।বাৰ্ষিক কলেজ সপ্তাহ, বিদায় সম্বৰ্ধনা আৰু নতুন আদৰণি অনুষ্ঠানবোৰে মহাবিদ্যালয়খনক অধিক সজীৱ কৰি তোলে। বহু শিক্ষাৰ্থীয়ে কলেজ জীৱনৰ এই স্মৃতিবোৰ জীৱনজুৰি মনত ৰাখে ।খোৱাং মহাবিদ্যালয়েও ডিজিটেল শিক্ষা, অনলাইন ক্লাছ আৰু দক্ষতা বিকাশমূলক পাঠ্যক্ৰমৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে যাতে আধুনিক যুগৰ প্ৰতিযোগিতাত সফল হ’ব পাৰে, তাৰ বাবে বিভিন্ন নতুন উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰা হৈছে। ডিব্ৰুগড়ৰ খোৱাং মহাবিদ্যালয় এখন সাধাৰণ শিক্ষানুষ্ঠান নহয়; ই অঞ্চলটোৰ শিক্ষা, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ এক শক্তিশালী কেন্দ্ৰ। বহু সীমাবদ্ধতাৰ মাজতো মহাবিদ্যালয়খনে শিক্ষা বিস্তাৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।
ভৱিষ্যততো এই শিক্ষানুষ্ঠানখনে অধিক উন্নতি লাভ কৰি নতুন প্ৰজন্মক জ্ঞান, নৈতিকতা আৰু সংস্কৃতিৰ পথ দেখুৱাব বুলি আশা কৰা যায়। খোৱাং মহাবিদ্যালয় অসমৰ শিক্ষা জগতৰ এক গৌৰৱময় প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে সদায় স্মৰণীয় হৈ থাকিব।সময়ৰ সোঁতত বহু নাম বিলীন হয়, কিন্তু শিক্ষকৰ আদৰ্শ আৰু শিক্ষাৰ দান চিৰদিন হৃদয়ত জীৱন্ত হৈ থাকে; খোৱাং মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষকবৃন্দ সেই অমৰ পৰম্পৰাৰ গৌৰৱময় বাহক।
জ্ঞান, শৃংখলা আৰু মানৱতাৰ সমন্বয়েৰে খোৱাং মহাবিদ্যালয় আজি যি উচ্চতাত উপনীত, তাৰ আঁৰত আছে অধ্যক্ষ ত্ৰৈলোক্য দিহিঙীয়া ডাঙৰীয়াকে ধৰি শিক্ষকবৃন্দৰ নীৰৱ অথচ মহৎ অৱদান।