সংগ্ৰামৰ মাজেৰে গঢ়া জনবিশ্বাস: অখিল গগৈ আৰু ভাতৃ অম্লান
লক্ষীনন্দন কলিতা
মানুহৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা কেৱল নিজৰ সফলতাৰ শিখৰত উপনীত হোৱাতেই সীমাবদ্ধ নহয়,সাৰ্থকতা নিহিত থাকে সমাজৰ দুখ-দুৰ্দশাক নিজৰ হৃদয়ৰ বেদনাৰূপে অনুভৱ কৰি মানুহৰ কল্যাণৰ বাবে নিৰ্ভয়ে আগবাঢ়ি যোৱাত। যিসকল ব্যক্তিয়ে নিজৰ স্বাৰ্থতকৈ জনস্বাৰ্থক অধিক মূল্য দিয়ে, তেওঁলোকেই সময়ৰ বুকুত এক অনন্য পৰিচয় গঢ়ি তোলে। অসমৰ জনজীৱনত তেনে দুটা পৰিচিত নাম হৈছে সন্মানীয় বিধায়ক অখিল গগৈ। তেওঁলোকৰ কৰ্ম, সাহস, দৃঢ়তা আৰু জনমুখী চিন্তাধাৰাই বহু লোকৰ হৃদয়ত আস্থাৰ বন্তি জ্বলাই আহিছে।অখিল গগৈৰ নাম উচ্চাৰিত হ’লেই মনত ভাঁহি উঠে সংগ্ৰাম, সাহস, প্ৰতিবাদ আৰু জনসাধাৰণৰ অধিকাৰৰ বাবে নিৰৱচ্ছিন্ন যুঁজৰ এক জীৱন্ত প্ৰতিচ্ছবি। কৃষক, শ্ৰমিক, বানপীড়িত, চাহ জনগোষ্ঠী, খিলঞ্জীয়া আৰু সমাজৰ অৱহেলিত শ্ৰেণীৰ কণ্ঠস্বৰ হৈ তেওঁ বহু বছৰ ধৰি অন্যায়, দুৰ্নীতি আৰু বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ়ভাৱে মাত মাতি আহিছে। বহু বাধা-বিঘিনি, সমালোচনা আৰু প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ মাজতো তেওঁ নিজৰ আদৰ্শৰ পৰা বিচলিত হোৱা নাই। তেওঁৰ জীৱনযাত্ৰাই দেখুৱায় যে সত্যৰ পথ সদায় সহজ নহয়, কিন্তু সাহস আৰু সততাই সেই পথক মহীয়ান কৰি তোলে। জনতাৰ সুখ-দুখৰ সৈতে নিজকে একাত্ম কৰি তোলাৰ এই মানসিকতাই তেওঁক সাধাৰণ মানুহৰ মাজত এক বিশেষ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে। ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছতো তেওঁ জনসেৱাকেই নিজৰ মূল আদৰ্শ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁৰ বক্তব্য, চিন্তাধাৰা আৰু কৰ্মই অসমৰ সামাজিক-ৰাজনৈতিক পৰিসৰত এক বিশেষ আলোচনাৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। অখিল গগৈৰ এই জনমুখী যাত্ৰাত ভাতৃ অম্লানেও নীৰৱ অথচ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। তেওঁ সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত মানুহৰ সৈতে ওচৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলি শিক্ষা, সামাজিক সচেতনতা, মানৱীয় মূল্যবোধ আৰু জনকল্যাণমূলক বিভিন্ন কাৰ্যসূচীত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত। আলোচনাৰ পোহৰত নাথাকিলেও নীৰৱভাৱে সমাজৰ হকে কাম কৰি যোৱাৰ মানসিকতাই তেওঁৰ ব্যক্তিত্বক অধিক মৰ্যাদাপূৰ্ণ কৰি তুলিছে। একেটা আদৰ্শ, একেটা লক্ষ্য আৰু জনসেৱাৰ একেই অংগীকাৰ দুয়ো ভাতৃৰ কৰ্মত স্পষ্টভাৱে প্ৰতিফলিত হয়। সমাজ পৰিৱৰ্তনৰ পথ কেতিয়াও সহজ নহয়। এই পথত থাকে বাধা, ত্যাগ, সমালোচনা আৰু অসংখ্য পৰীক্ষা। তথাপিও যিসকলে মানুহৰ কল্যাণক জীৱনৰ উদ্দেশ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে, তেওঁলোকেই সময়ৰ বুকুত অমলিন হৈ ৰৈ যায়। অখিল গগৈ আৰু অম্লানৰ জীৱন সেই ত্যাগ, সাহস আৰু দায়বদ্ধতাৰেই এক জীৱন্ত দৃষ্টান্ত।বৰ্তমানৰ যুৱসমাজৰ বাবে তেওঁলোকৰ জীৱন এক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস। সমাজৰ প্ৰতি দায়িত্ববোধ, সত্যৰ প্ৰতি অটল বিশ্বাস, অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ আৰু মানৱতাৰ প্ৰতি অগাধ শ্ৰদ্ধাই এজন প্ৰকৃত নাগৰিকৰ পৰিচয় বহন কৰে। এই মূল্যবোধসমূহকে তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্মৰ মাজেৰে সমাজৰ আগত প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
শেষত ক’ব পাৰি, ইতিহাসত সঁচা অৰ্থত স্মৰণীয় হৈ থাকে সেইসকল লোক, যিসকলে নিজৰ জীৱনক কেৱল নিজৰ বাবে নহয়, আনৰ কল্যাণৰ বাবেও উৎসৰ্গা কৰে। অখিল গগৈ আৰু ভাতৃ অম্লানৰ কৰ্মযাত্ৰাই আমাক সেই শিক্ষাই দিয়ে যে সাহস, সততা, ন্যায়বোধ আৰু জনসেৱাৰ মানসিকতাই মানুহক প্ৰকৃত অৰ্থত মহান কৰি তোলে। তেওঁলোকৰ এই আদৰ্শ আৰু কৰ্মধাৰা আগন্তুক প্ৰজন্মৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ এক উজ্জ্বল দীপশিখা হৈ চিৰদিন জ্বলি থাকিব।