সপোন দেখা আৰু সপোন পূৰণৰ চেষ্টা
কানুপ্ৰিয়া ডেকা
স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অসমীয়া বিভাগ
বৰপেটা, হাউলী
মানুহৰ জীৱনত সপোন এক বিশেষ শক্তি। সপোন মানে কেৱল নিদ্ৰাত দেখা কল্পনা নহয়; সপোন মানে জীৱনৰ লক্ষ্য, আশা আৰু আগবাঢ়ি যোৱাৰ প্ৰেৰণা। মানুহে সপোন দেখাৰ দ্বাৰাই নিজৰ জীৱনক নতুন অৰ্থ দিয়ে। সপোন নাথাকিলে মানুহৰ জীৱন যেন দিশহীন হৈ পৰে। সেয়েহে কোৱা হয়— সপোনেই মানুহক আগবাঢ়িবলৈ সাহস দিয়ে আৰু নতুন সম্ভাৱনাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰে।
প্ৰত্যেক মানুহৰ জীৱনত কিবা নহয় কিবা সপোন থাকে। কোনোবাই এজন ভাল শিক্ষক হ’বলৈ সপোন দেখে, কোনোবাই বিজ্ঞানী, লেখক, শিল্পী বা সমাজসেৱক হ’বলৈ সপোন দেখে। এই সপোনবোৰেই মানুহৰ জীৱনৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে। যি মানুহে সপোন দেখে, তেওঁলোকে জীৱনত কিবা এটা কৰাৰ ইচ্ছা ৰাখে। কিন্তু কেৱল সপোন দেখিলেই নহ’ব; সেই সপোন পূৰণ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা আৰু অধ্যৱসায়ো প্ৰয়োজন।
সপোন দেখা মানে জীৱনৰ দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰা। সপোনেই মানুহক আগুৱাই লৈ যায়। যেতিয়া মানুহে নিজৰ জীৱনৰ বাবে এক লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে, তেতিয়া তেওঁ সেই লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে চেষ্টা আৰম্ভ কৰে। এই চেষ্টা কেতিয়াবা সহজ নহয়। বহু বাধা-বিঘিনি, অসুবিধা আৰু ব্যৰ্থতা আহে। কিন্তু যি মানুহে নিজৰ সপোনৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে আৰু ধৈৰ্য্যৰে চেষ্টা কৰি থাকে, তেওঁ শেষত সফলতা লাভ কৰিব পাৰে।
ইতিহাস লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে বহু মহান ব্যক্তিত্বৰ সফলতাৰ পিছত সপোন আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম আছে। তেওঁলোকে প্ৰথমে এটা সপোন দেখিছিল, তাৰ পিছত সেই সপোন বাস্তৱ কৰিবলৈ বহু কষ্ট আৰু চেষ্টা কৰিছিল। কেতিয়াবা তেওঁলোকে ব্যৰ্থতাও সন্মুখীন হৈছিল, কিন্তু তেওঁলোকে হতাশ নহৈ পুনৰ চেষ্টা কৰিছিল। এই দৃঢ়তা আৰু অধ্যৱসায়েই তেওঁলোকক সফলতাৰ পথত আগুৱাই লৈ গৈছিল।
মানুহৰ জীৱনত সপোন দেখা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। সপোনে মানুহৰ মনত আশা জগাই তোলে। জীৱনৰ কঠিন সময়তো সপোন মানুহক আগুৱাই যাবলৈ সাহস দিয়ে। যেতিয়া মানুহে নিজৰ লক্ষ্যৰ কথা ভাবে, তেতিয়া তেওঁৰ মনত নতুন শক্তি জন্ম লয়। সেয়েহে সপোন হৈছে জীৱনৰ এক শক্তিশালী প্ৰেৰণা।
কিন্তু কেতিয়াবা দেখা যায় যে বহু মানুহে সপোন দেখাৰ পিছতো সেই সপোন পূৰণৰ বাবে যথেষ্ট চেষ্টা নকৰে। তেওঁলোকে সহজে হতাশ হৈ পৰে আৰু নিজৰ লক্ষ্যৰ পৰা আঁতৰি যায়। সেয়েহে সপোন পূৰণৰ বাবে অধ্যৱসায় আৰু ধৈৰ্য্য অতি প্ৰয়োজনীয়। কোনো কাম একে দিনতে সফল নহয়। সফলতা লাভ কৰিবলৈ সময়, পৰিশ্ৰম আৰু নিষ্ঠা লাগে।
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো সপোনৰ গুৰুত্ব অধিক। এজন শিক্ষাৰ্থীৰ জীৱনত সপোন থাকে— ভাল ফলাফল লাভ কৰা, নিজৰ পছন্দৰ ক্ষেত্ৰত সফল হোৱা বা সমাজত সন্মানজনক স্থান লাভ কৰা। এই সপোনবোৰেই তেওঁক অধিক মনোযোগেৰে পঢ়িবলৈ উৎসাহ দিয়ে। যেতিয়া এজন শিক্ষাৰ্থী নিজৰ লক্ষ্য স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ পথো সহজ হৈ উঠে।
আজিৰ আধুনিক যুগত যুৱ সমাজৰ মাজত বিভিন্ন ধৰণৰ সপোন দেখা যায়। কোনোবাই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত নতুন কিছুমান সৃষ্টি কৰাৰ সপোন দেখে, কোনোবাই সাহিত্য আৰু কলাৰ ক্ষেত্ৰত সফল হ’বলৈ চেষ্টা কৰে। সমাজৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নতুন নতুন সম্ভাৱনা সৃষ্টি হৈছে, আৰু এই সম্ভাৱনাবোৰ বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত যুৱ সমাজৰ সপোন আৰু চেষ্টা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ।
সপোন পূৰণৰ পথত বহু বাধা থাকে। দৰিদ্ৰতা, পৰিস্থিতিৰ অসুবিধা, সমাজৰ সীমাবদ্ধতা আদি কেতিয়াবা মানুহৰ পথত বাধা সৃষ্টি কৰে। কিন্তু যি মানুহে দৃঢ় মনোবল আৰু সাহস ৰাখে, তেওঁ এই সকলো বাধা অতিক্ৰম কৰিব পাৰে। সপোন পূৰণৰ বাবে আত্মবিশ্বাস আৰু ইতিবাচক চিন্তা অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়।
মানুহে যদি নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে, তেন্তে তেওঁ বহু কঠিন কামো সম্পন্ন কৰিব পাৰে। আত্মবিশ্বাস মানুহৰ সফলতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তি। যেতিয়া মানুহে নিজৰ সামৰ্থ্যৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰে, তেতিয়া তেওঁ অধিক সাহসেৰে কাম কৰে আৰু নতুন নতুন প্ৰচেষ্টা আৰম্ভ কৰে।
পৰিয়াল আৰু সমাজেও মানুহৰ সপোন পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। যদি পৰিয়ালৰ পৰা উৎসাহ আৰু সমৰ্থন পোৱা যায়, তেন্তে মানুহে নিজৰ লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে অধিক উৎসাহেৰে আগুৱাই যায়। শিক্ষক, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু সমাজৰ আন সদস্যসকলেও মানুহক সঠিক দিশ দেখুৱাব পাৰে।
সপোন দেখা মানে কেৱল নিজৰ সুখ বা সফলতাৰ কথা ভাবা নহয়। সপোনৰ মাজত সমাজৰ উন্নতিৰ চিন্তাও থাকিব লাগে। যদি মানুহে নিজৰ সপোনৰ জৰিয়তে সমাজৰ কল্যাণৰ কথা ভাবে, তেন্তে সেই সপোন অধিক মহৎ হৈ উঠে। বহু সমাজসেৱক আৰু মহান ব্যক্তিত্বই নিজৰ সপোনৰ দ্বাৰাই সমাজৰ উন্নতি সাধন কৰিছে। সপোন হৈছে মানুহৰ জীৱনৰ এক মূল্যবান শক্তি। সপোনে মানুহক নতুন পথ দেখুৱায় আৰু আগুৱাই যাবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে। কিন্তু সপোন কেৱল কল্পনা হৈ নাথাকিব লাগে; সেই সপোন বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম, ধৈৰ্য্য আৰু দৃঢ়তা অতি প্ৰয়োজনীয়। যি মানুহে নিজৰ সপোনৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখে আৰু অবিৰত চেষ্টা কৰি থাকে, তেওঁ শেষত নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’ব পাৰে। সেয়েহে জীৱনত সপোন দেখা আৰু সেই সপোন পূৰণৰ বাবে আন্তৰিক চেষ্টা কৰা প্ৰতিজন মানুহৰ বাবে অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। সপোন পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত সময়ৰ মূল্যও অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। বহু মানুহে জীৱনত ডাঙৰ সপোন দেখে, কিন্তু সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰ নকৰাৰ ফলত সেই সপোনবোৰ ধীৰে ধীৰে নিঃশেষ হৈ যায়। সফলতাৰ পথত আগবাঢ়িবলৈ হ’লে সময়ক সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা অতি প্ৰয়োজনীয়। যি মানুহে সময়ৰ মূল্য বুজে আৰু প্ৰতিটো মুহূৰ্ত সঠিক কামত ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁলোকেই জীৱনত নিজৰ লক্ষ্যৰ ওচৰ চাপিব পাৰে। সেয়েহে সপোন পূৰণৰ পথত সময় ব্যৱস্থাপনাও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ।
সপোন পূৰণ কৰিবলৈ শৃংখলাও অতি প্ৰয়োজনীয়। শৃংখলা মানে নিজৰ জীৱনক এক সঠিক নিয়মৰ মাজত ৰাখা। যেতিয়া মানুহে নিয়মিতভাৱে কাম কৰে, নিজৰ লক্ষ্যৰ দিশে ধৈৰ্য্যৰে আগুৱাই যায়, তেতিয়া তেওঁ সফলতাৰ দিশে এটা স্তৰ আগুৱাই যায়। শৃংখলাবিহীন জীৱনত সপোন পূৰণ কৰাটো সহজ নহয়। সেয়েহে যিকোনো লক্ষ্য লাভ কৰিবলৈ নিয়ম, পৰিশ্ৰম আৰু ধৈৰ্য্য একেলগে থাকিব লাগে।
সপোন পূৰণৰ পথত ব্যৰ্থতা এক স্বাভাৱিক অংশ। বহু মানুহে প্ৰথম চেষ্টা কৰোঁতেই সফল নহয়। কেতিয়াবা বহু চেষ্টা কৰাৰ পিছতো সফলতা নাহিব পাৰে। কিন্তু এই ব্যৰ্থতাই মানুহক বহু শিক্ষা দিয়ে। ব্যৰ্থতাৰ পৰা শিকি পুনৰ চেষ্টা কৰা মানুহেই শেষত সফল হয়। যদি কোনোবাই ব্যৰ্থতাৰ ভয়ত চেষ্টা বন্ধ কৰি দিয়ে, তেন্তে তেওঁৰ সপোন কেতিয়াও বাস্তৱ নহ’ব। সেয়েহে ব্যৰ্থতাক ভয় নকৰি ইয়াক এক শিক্ষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা উচিত।
সপোন পূৰণ কৰিবলৈ সঠিক দিশো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। বহু সময়ত মানুহে সপোন দেখে যদিও সেই সপোন পূৰণৰ সঠিক পথ নাজানে। সেয়েহে শিক্ষকৰ পৰামৰ্শ, অভিজ্ঞ ব্যক্তিৰ দিহা আৰু নিজৰ বিবেকৰ সহায়ে সঠিক পথ নিৰ্বাচন কৰা উচিত। সঠিক পথ নিৰ্বাচন কৰিলে সপোন পূৰণৰ পথ সহজ হৈ উঠে।
আজিৰ যুগত যুৱ সমাজৰ মাজত সপোনৰ গুৰুত্ব অধিক। যুৱক-যুৱতীৰ মনত নতুন চিন্তা আৰু নতুন কিছুমান সৃষ্টি কৰাৰ ইচ্ছা থাকে। তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনত সফলতা লাভ কৰাৰ লগতে সমাজকো উন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিব বিচাৰে। যুৱ সমাজে যদি সৎ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু দৃঢ় মনোবলেৰে চেষ্টা কৰে, তেন্তে তেওঁলোকে সমাজত এক নতুন দিশ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
সপোন পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত ইতিবাচক চিন্তাও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ শক্তি। যেতিয়া মানুহে ইতিবাচকভাৱে চিন্তা কৰে, তেতিয়া তেওঁৰ মনত নতুন সাহস আৰু শক্তি জন্ম লয়। নেতিবাচক চিন্তাই মানুহক হতাশ কৰি তোলে আৰু তেওঁৰ প্ৰচেষ্টা কমাই দিয়ে। সেয়েহে সফলতাৰ পথত আগবাঢ়িবলৈ ইতিবাচক মনোভাৱ অতি প্ৰয়োজনীয়।
সপোন পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত সততা আৰু নৈতিকতাও সমান গুৰুত্বপূৰ্ণ। সফলতা লাভ কৰিবলৈ কোনো অসৎ পথ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়। সৎ পথত থাকি কৰা সফলতাই স্থায়ী হয় আৰু সমাজত সন্মান লাভ কৰে। সেয়েহে জীৱনত সপোন পূৰণ কৰিবলৈ হ’লে সৎ পথত থাকি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা উচিত।
মানুহৰ জীৱনত সপোনে এক বিশেষ শক্তি যোগায়। এই শক্তিয়েই মানুহক নতুন কিছুমান সৃষ্টি কৰিবলৈ উৎসাহ দিয়ে। সাহিত্য, বিজ্ঞান, কলা, শিক্ষা আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে বহু মহান সৃষ্টি সপোনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছে। যিসকলে ডাঙৰ সপোন দেখিবলৈ সাহস কৰিছে, তেওঁলোকেই বহু সময়ত বিশ্বক নতুন কিছুমান উপহাৰ দিছে।
শেষত ক’ব পাৰি যে সপোন দেখা আৰু সপোন পূৰণৰ চেষ্টা মানুহৰ জীৱনৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। সপোন নাথাকিলে জীৱনৰ পথ অস্পষ্ট হৈ পৰে। কিন্তু সপোন দেখাৰ লগতে সেই সপোন বাস্তৱ কৰিবলৈ ধৈৰ্য্য, অধ্যৱসায়, শৃংখলা আৰু আত্মবিশ্বাস অতি প্ৰয়োজনীয়। যি মানুহে এই গুণসমূহৰ সৈতে নিজৰ লক্ষ্যৰ দিশে আগুৱাই যায়, তেওঁ শেষত সফলতাৰ শিখৰত উপনীত হ’ব পাৰে।
সেয়েহে প্ৰতিজন মানুহে জীৱনত সপোন দেখা উচিত আৰু সেই সপোন পূৰণৰ বাবে অবিৰত চেষ্টা কৰি থাকিব লাগে। কিয়নো সপোনেই মানুহৰ জীৱনক আশা, সাহস আৰু নতুন দিশেৰে আগুৱাই লৈ যায়।