যুৱ লেখকৰ সমাজৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতা
ৰাজলক্ষ্মী বৰঠাকুৰ,দেৰগাঁও
যুৱ সমাজ সমাজৰ এক শক্তিশালী প্ৰতিনিধি সেইয়ে যুৱ লেখকৰ সমাজৰ প্ৰতি বিশেষ দায়বদ্ধতা থাকে, কিয়নো তেওঁলোকেই সমাজৰ বৰ্তমান অনুভৱ আৰু ভৱিষ্যৎ দিশ দুয়োটাকে শব্দৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত কৰে। যুৱ লেখকৰ চিন্তা-চেতনাত নতুনত্ব থাকে, সাহস থাকে, আৰু সমাজৰ অসংগতিৰ প্ৰতি প্ৰশ্ন তুলিবলৈ শক্তি থাকে। সেইবাবে তেওঁলোকৰ লেখা কেৱল ব্যক্তিগত অনুভৱ প্ৰকাশৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ নাথাকি সমাজৰ কল্যাণৰ বাবে এক দায়িত্বশীল মাধ্যম হ’ব লাগে।
প্ৰথমতে, যুৱ লেখকে সমাজৰ সত্য বাস্তৱতাক সততা আৰু স্পষ্টতাৰে উপস্থাপন কৰা উচিত। সমাজত থকা বৈষম্য, অন্যায়, কুসংস্কাৰ, নৈতিক অবক্ষয় আদি বিষয়ত তেওঁলোকে সচেতনভাৱে লিখিব পাৰে। কিন্তু ইয়াত উদ্দেশ্য কেৱল দোষ ধৰা নহয়; সমস্যাৰ মূল কাৰণ দেখুৱাই সমাজক ভাল দিশলৈ আগুৱাই নিয়াৰ পথ দেখুওৱাটোৱেই লেখকৰ মূল দায়িত্ব।
দ্বিতীয়তে, যুৱ লেখকে মানৱীয় মূল্যবোধ জাগ্ৰত কৰাত গুৰুত্ব দিব লাগে। সহানুভূতি, সহিষ্ণুতা, সততা, দায়িত্ববোধ, আৰু সামাজিক একতা আদি গুণবোৰ সাহিত্যৰ জৰিয়তে পাঠকৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। বিশেষকৈ যুৱ সমাজে যুৱ লেখকৰ পৰা অধিক প্ৰভাৱিত হয়, সেয়ে তেওঁলোকৰ লেখাই ইতিবাচক চিন্তা গঢ়ি তুলিব পৰা হওঁক।
তৃতীয়তে, ভাষা আৰু সংস্কৃতি সংৰক্ষণ কৰাও যুৱ লেখকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব। মাতৃভাষাত লিখি, লোকসংস্কৃতি, পৰম্পৰা, ইতিহাস আৰু স্থানীয় জীৱনশৈলী সাহিত্যত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি তেওঁলোকে নিজৰ সমাজৰ পৰিচয় ৰক্ষা কৰিব পাৰে। আধুনিকতাৰ নামত নিজৰ শিপা পাহৰি যোৱাটো ৰোধ কৰাত যুৱ লেখকৰ ভূমিকা অতি মূল্যৱান।
শেষত ক’ব পাৰি যে, যুৱ লেখক সমাজৰ বিবেকস্বৰূপ। তেওঁলোকৰ কলমে সমাজক জাগ্ৰত কৰিব পাৰে, চিন্তা কৰাব পাৰে আৰু পৰিবৰ্তনৰ পথ মুকলি কৰিব পাৰে। সেয়ে যুৱ লেখকে দায়িত্বশীল, সংবেদনশীল আৰু সচেতন হৈ সাহিত্যচৰ্চা কৰাটো সমাজৰ সুস্থ বিকাশৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়।