বিদায় অভিশপ্ত ২০২৫
প্ৰাণজিৎ মজুমদাৰ
বনিয়াপাৰা,ছয়গাঁও
সময় কেতিয়াও ৰৈ নাথাকে। সুখ-দুখ, আশাৰ পোহৰ আৰু হতাশাৰ আন্ধাৰ সকলোকে বুকুত লৈ ২০২৫ বৰ্ষও আজি বিদায় ল’বলৈ ওলাইছে। কিন্তু এই বছৰটো বহুজনৰ বাবে কেৱল এটা কেলেণ্ডাৰৰ সংখ্যা নহ’ল—এইটো হৈ ৰ’ল এক অভিশপ্ত অধ্যায়, যি বছৰে সমাজ, দেশ আৰু সাধাৰণ জনজীৱনক গভীৰ আঘাত দি গ’ল।
২০২৫ বৰ্ষটো আৰম্ভ হৈছিল আশাৰে। নতুন সংকল্প, নতুন স্বপ্ন, উন্নত ভৱিষ্যতৰ প্ৰতিশ্ৰুতি লৈ মানুহে আগবাঢ়িছিল। কিন্তু সময়ৰ লগে লগে সেই স্বপ্নবোৰ বহু ক্ষেত্ৰত ভাঙি চুৰমাৰ হৈ পৰিল। দেশ-বিদেশত বৃদ্ধি পোৱা যুদ্ধৰ পৰিস্থিতি, অৰ্থনৈতিক সংকট, নিবনুৱা সমস্যাৰ ভয়াবহতা, মূল্যবৃদ্ধিৰ চাপ আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগে সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন অস্থিৰ কৰি তুলিলে।
অসমো এই অভিশাপৰ পৰা মুক্ত নাথাকিল। বান, খহনীয়া, বেকাৰত্ব, শিক্ষিত যুৱ সমাজৰ হতাশা আৰু সামাজিক অস্থিৰতাই ২০২৫ বৰ্ষটো অধিক বেদনাদায়ক কৰি তুলিলে। আমি আমাৰ মৰমৰ হিয়াৰ আমঠু জুবিন গাৰ্গক হেৰুৱালো,বহু পৰিয়ালে আপোনজন হেৰুৱালে, বহু যুৱকে স্বপ্নৰ পথত ব্যৰ্থতাৰ অন্ধকাৰ দেখিলে। ন্যায়ৰ অপেক্ষাত বহু কণ্ঠ নীৰৱ হৈ পৰিল।
সামাজিক মাধ্যমত মিছা খবৰ, ঘৃণাৰ ৰাজনীতি আৰু বিভাজনৰ বিষে সমাজক ভিতৰৰ পৰা ক্ষয় কৰি তুলিলে। বিশ্বাস আৰু মানৱীয় মূল্যবোধ যেন ধীৰে ধীৰে হেৰাই যাবলৈ ধৰিলে। এই বছৰটো মানুহক শিকালে—প্ৰগতি কেৱল প্ৰযুক্তিৰে নহয়, মানৱতাৰ অবিহনে উন্নয়ন অৰ্থহীন।
তথাপিও, এই অন্ধকাৰৰ মাজতেই কিছুমান পোহৰৰ কিৰণো দেখা গৈছিল। দুখৰ মাজতো সহানুভূতি, বিপদত মানুহে মানুহৰ কাষত থিয় দিয়া, সমাজৰ কিছুমান ইতিবাচক প্ৰচেষ্টা—এইবোৰেই আমাক আগলৈ চাবলৈ সাহস দিলে। ২০২৫ আমাক শিক্ষা দি গ’ল—বিপৰ্যয়ৰ মাজতেই দৃঢ়তা জন্ম লয়।
আজি, এই অভিশপ্ত বছৰটোক বিদায় দি আমি কেৱল ক্ষোভ বা বেদনাৰে নহয়, শিক্ষা আৰু আত্মসমীক্ষাৰে আগবাঢ়িব লাগিব। ভুলৰ পুনৰাবৃত্তি নকৰি, সমাজত ন্যায়, মানৱতা আৰু সহমৰ্মিতাৰ বীজ ৰোপণ কৰাৰ দায়িত্ব আমাৰ সকলোৰে।
বিদায় ২০২৫। তুমি দুখৰ স্মৃতি হৈ ৰ’লা, কিন্তু তোমাৰ দিয়া শিক্ষা নতুন বছৰত পোহৰৰ পথ দেখুৱাওক। আগন্তুক দিনবোৰত যেন আশাই অভিশাপক পৰাভূত কৰে—এইয়াই সকলোৰে কামনা।