উপেক্ষিত
প্ৰভাত বণিয়া
সুখ দুখৰ দোমোজাত থমকি নৰয় আয়ুস বেলি
প্ৰৱাহমান নদী যাৰ আছে গতি দুর্বাৰ
সহজ নহয় ভেটা বান্ধি ৰূদ্ধ কৰাৰ
তত্ৰাচ অন্ত নাই
নদীক অৱৰোধ কৰাৰ মন্ত্ৰণা
ফুল ফুলে সুগন্ধত আমোলমোলায়
দশোদিশ, চোতাল-পদূলি
শকতি আছে কাৰ
জলন্ত জুইক কাপোৰেৰে ঢাকি লুকাই ৰখাৰ
প্ৰতিভা এনেকুৱাই
অপচেষ্টা অপকৌশল নস্যাৎ কৰি
যি পোহৰায় মানুহৰ অন্তৰাত্মা।